ياران و دوستان و همراهان و رفيقان . رفقاء ( rafq ' ) ص . ع . ناقة رفقاء : ماده شتر آرنج برتافته . و ماده شترى كه سوراخ سر پستانش بند شده باشد . رفقاء ( rofaq ' ) ع . ج . رفيق . رفقة ( rafqat ) و ( refqat ) و ( rofqat ) ا . ع . گروه همسفر . ج : رفاق و ارفاق و رفق . و گروه همراه و همدم و هم صحبت . ج : رفق و رفق و رفق . رفقة ( rofqat ) ع . ج . رفيق . رفقة ( rafaqat ) ا . ع . برتافتگى آرنج . رفقة ( rafeqat ) ص . ع . ناقة رفقة : ماده شترى كه سوراخ سر پستانش بند شده باشد . رفل ( rafl ) م . ع . رفل البئر رفلا ( از باب نصر ) : پر كرد چاه را از آب . و رفل فلان رفلا و رفلانا : خراميد و دامن كشان رفت فلان و با اهتزاز رفت يعنى برداشت دست را بارى و فرو كرد آن را بار ديگر . و رفل فى ثيابه رفلا : دراز كرد دامن جامهء خود را و بالا كشيد آن را از روى تبختر . رفم ( rafl ) و ( rafal ) م . ع . رفل او رفل رفلا و رفلا ( از باب نصر و سمع ) : نتوانست جامه را نيكو پوشيدن . و نتوانست هر كارى را نيكو كردن . رفل ( refl ) ا . ع . دامن . رفل ( rafal ) ا . ع . رفل الركية : جاى ژرف از چاه . و رفل رفل : كلمه اى كه بدان ميش را جهة دوشيدن خوانند . رفل ( rafel ) ص . ع . گول . و مردى كه جامه را نيكو نتواند پوشيد و هيچ كارى را نيكو نتواند كرد . رفل ( reffal ) ا . ع . جامهء دراز دامن . و اسب دراز دم بسيار گوشت . و جامهء فراخ . و شتر فراخ پوست . رفلاء ( rafl ' ) ص . ع . زن بد رفتار دامن كشان . و زنى كه جامه را نيكو نتواند پوشيد و يا هيچ كارى را نيكو نتواند كرد . رفلان ( rafal n ) م . ع . رفل رفلا و رفلانا . مر . رفل . رفلة ( rafelat ) ص . ع . امراة رفلة : زن به طرز نيكو دامن كشان . و معيشة رفلة : زندگانى فراخ . رفلة ( rafelat ) و ( refelat ) ص . ع . امراة رفلة : زن زشت . و كذا امراة رفلة . رفن ( rafn ) ا . ع . بيضه و تخم مرغ . رفن ( reffan ) ا . ع . اسب دم دراز . رفنه ( rafne ) ا . پ . - مشتق از كلمهء عارفانه - هر علامت و نشان و يا رمزى كه دلالت كند بر خيال شخص مانند ( مكد ) كه دلالت مىكند بر من كل واحد و ( ض ) كه دلالت مىكند بر رضى اللّه عنه و از همين قبيل‌اند علامات و رمزهائى كه ما در اين كتاب مىنويسم از قبيل ( ا ) كه دلالت بر اسم مىكند و ( م ) كه دلالت بر مصدر مىكند و ( ص ) كه صفت را بيان مىنمايد و همچنين . رفو ( rafv ) م . ع . رفا الثوب رفوا ( از باب نصر ) : رفو كرد آن جامه را . و رفا فلانا : تسكين داد و آرام كرد فلان را از ترس . رفو ( rafu ) ا . پ . پيوند شال و جامهء پاره شده و سوراخ شده بنوعى كه معلوم نشود و مانند اول گردد . و پيوند و دوخت هر بافته‌اى . رفواء ( rafv ' ) ص . ع . زن بزرگ گوش با فروهشتگى ( مونث ارفى ) . رفوث ( rofus ) ا . ع . جماع . و سخن زشت زن در هنگام جماع . و فحش روباروى . رفوث ( rofus ) م . ع . رفث رفثا و رفوثا . مر . رفث . رفوج ( rafuj ) ا . ع . بن شاخه‌هاى خرما بن . رفوخ ( rofux ) ا . ع . سختى و بلاها . رفود ( rafud ) ا . ع . ماده شترى كه بيك دوشيدن يك قدح شير پر كند . رفوش ( rofuc ) م . ع . رفش الشيئ و فى الشيئ رفوشا ( از باب نصر ) : فراخ گرديد آن چيز . رفوشه ( rafuce ) ا . پ . بازى و مسخرگى و ظرافت . و عصيان و گناه . و پى بردن و يافتن . و برچيدن . رفوض ( rofuz ) ا . ع . گياه پريشان و متفرق . و رفوض الناس : گروههاى مردم . و رفوض الارض : زمينى كه در ملك كسى نباشد . رفوض ( rofuz ) م . ع . رفض رفوضا . مر . رفض . رفوغ ( rofuq ) ع . ج . رفغ . رفوف ( rofuf ) ع . ج . رف . رفو كارى ( rafu - k ri ) ا . پ . عمل رفو كردن و شغل رفوگر . رفوگر ( rafu - gar ) ا . پ . كسى كه رفو مىنمايد . رفوگرى ( rafu - gari ) ا . پ . رفوكارى . رفون ( rafun ) ا . پ . زعفران . رفوه ( rofuh ) و رفه ( rafh ) و رفه ( refh ) م . ع . رفهنا رفها و رفها و رفوها ( از باب فتح ) : فراخ و آسان شد زندگانى ما و رسيديم بنعمت و فراخى روزى . و رفهت الابل ايضا رفها و فها و رفوها : هر روز كه خواستند بر آب آمدند شتران . و نيز سيراب و سير علف شدند شتران . رفه ( refh ) ا . ع . تن آسائى . و خرما بن ريزه .